Carolien (10) heeft een licht verstandelijke beperking. Ze gaat naar het speciaal onderwijs. Daar wordt ze veel gepest. Ook buiten school kan ze moeilijk aansluiting vinden. Dit maakt Carolien boos. Ze heeft vaak driftaanvallen. Caroliens moeder meldt zich bij MEE: ze weet zich geen raad met Caroliens gedrag. MEE stelt voor dat het gezin meedoet aan het project ‘informele netwerkondersteuning.’ Hierbij wordt Carolien gekoppeld aan een mentor, een student die stage loopt.
De kennismaking verloopt goed. Na een paar weken vindt Caroliens mentor een leuke vrijetijdsbesteding voor haar in het buurthuis. Ze sluit zich aan bij een clubje op woensdagmiddag. Caroliens moeder is blij: ‘Carolien heeft het daar erg naar haar zin. Eindelijk heeft ze een paar vriendinnen. Ze is helemaal opgebloeid.’